Code of Care Chair

Hoe een school bijdroeg met creativiteit aan een publiek, sociaal debat

Annie Jeppesen, hoofdonderwijzer

'Het doel van de Bifrost schools deelname aan dit project was het verlangen om de kinderen de kans te geven om deel uit te maken van het publieke debat en beslissingen te nemen over de waarden van sociale verantwoordelijkheid. Niet alleen in kleine kring en van dichtbij, maar ook in het grote geheel. Daarbij komen de normen en waarden van dit project overeen met de normen en waarden van onze school, inclusief de gedachte dat kunst een belangrijke component kan zijn in het leerproces. Wij geloven dat het esthetische leerproces een bijdrage levert aan de ontwikkeling van persoonlijke en sociale vaardigheden van de leerlingen en om voor zichzelf te leren zorgen en de maatschappij waar zij deel van uitmaken'.

Tina Ovesen, lerares

'We willen de oudste leerlingen van de school inzicht bieden en een praktische ervaring in de innovatieve workflow en het project management daarvan. Daarom gaven we ze leiderschap verantwoordelijkheid over de jongere (jaren 3-7). Voor de start bereidden we ze voor op de taak door middel van een grondige introductie van de doelen van het project en het schema, met inbegrip van onze verwachtingen t.o.v. hun rol en kunnen om een motiverend gevoel van gemeenschap in de groepen te creëren'.

 

FEITEN

Over de rol van de leerlingen in het project: 
Jaar 8-9 had de verantwoordelijkheid van projectleiders. 

Jaar 3-7 voerden de activiteiten uit.

De leerlingen van jaar 8 en 9 zeggen: 

'Het project betekende wat voor ons, omdat het zinvol is voor anderen - in tegenstelling tot andere keren waar de focus lag op ons en op het proces zelf... in dit geval is het daadwerkelijke product belangrijk.'

 

De Bifrost school is een school die zich richt op aan de samenleving gerelateerd onderwijs. Hier kunt u lezen over de deelname van de school aan een grootschalig evenement in 2013 in de aanloop naar de CSR Awards in dat jaar. 

Het evenement, genaamd ‘Code of Care Chair’, werd georganiseerd door de non-profit organisatie, Code of Care. Ze proberen bedrijven in Denemarken aan te moedigen om een grotere sociale verantwoordelijkheid te nemen voor mensen die zich buiten de arbeidsmarkt bevinden. 

Het idee was om een stoel te versieren voor elke duizend werklozen die, in dat jaar, buiten de arbeidsmarkt vielen als gevolg van mentale of fysieke redenen. 

Er waren in totaal 543 stoelen, waaraan de Bifrost school 20 stoelen heeft bijgedragen, creatief gedecoreerd door kinderen met hun eigen reflecties over de maatschappelijke verantwoordelijkheid.  

De kinderen op de Bifrost school werden verdeeld in gemengde leeftijdsgroepen. Elke groep had de verantwoordelijkheid een aantal stoelen te decoreren. Hier in één van de groepen met het resultaat van hun samenwerking.

Over de rol van de leerlingen in het project:
Jaar 8-9 had de verantwoordelijkheid van projectleiders
Jaar 3-7 voerden de activiteiten uit

 

De doelen van het project:

 

De oriëntatiesfase: 

Het evenement ‘Code of Care Chair’ werd bij de kinderen geïntroduceerd. De fase bevatte ook visuele inspiratie en de verwachtingen van de school omtrent het proces alsook van de resultaten. Ze werkten gezamenlijk om trefwoorden te kiezen en te noteren voor de algemene boodschap.
 
De ontwerpfase: 

In elke groep vertelden de kinderen elkaar over de gevoelend die zij elk naar voren wilden brengen over sociale verantwoordelijkheid en zij tekenden en kleurden elk tenminste één voorstel voor de stoel van de groep. Bovendien dachten zij na over de techniek, materialen en de boodschap. Hierna koos de groep de beste stoel. 

De productiefase:
Elke groep werkte samen om een eigen stoel te maken. Daarnaast schreef de groep een welsprekend, Haiku-geïnspireerd gedicht over hun decoratie. 

Tentoonstelling preview / evenement:  Een tentoonstelling preview (of een soort generale repetitie) werd gehouden op de school voorafgaand aan de presentatie van de door de groepen afgewerkte stoelen op het officiële evenement, waar de prestatie van de kinderen enz. was ‘opgepoetst’ om er op hun best uit te zien.